تیتر یک
تیتر یک قرارست یک ها بیابد مثال شما

تا اطلاع ثانوی سیاست می بارد محور باقرشهر - برزیل را !
ارسال در تاريخ چهارشنبه ۱٤ مهر ۱۳۸٩ توسط علی

تنها چهار دقیقه مانده به پنج و نیم پنجم دی ماه از دومین سال دهه ی هشتاد خورشیدی که زمین می غرّد و می لرزد با خشم 6/6 ریشتری تا بامداد بم به یکباره مترادف بیابد در مایه های تراژدی ! بم رنگ صبح را به چشم نمی بیند آن روز که تاریک می ماند هوا با ضجه های زن و مرد،کودک و جوان و پیر ،آنها که در ویرانه ها بو می کشند خویشان را بلکه هنوز نفسی مانده باشد در بساط ریه شان و امیدی برای ماندن در سینه . ایران بانو اشک می ریزد برای آن 42 هزار نفری که آمارهای رسمی می گویند بدرود گفته اند با آن لهجه ی کرمانی گرم و به دنبالش همه دنیا تا سیل کمک های مردمی از سراسر گیتی به آدرس " بم " بسته بندی شوند ! پس از بیست سال،نخستین هواپیمای نظامی امریکایی به خاک ایران اجازه ی فرود می یابد تا کمک های انسان دوستانه ی ملت و دولت ینگه ی دنیا تاریخ ساز گردد و از آن طرف آلمانی های هم نژاد ابتکار به خرج می دهند از برای پیشنهاد دیدار دوستانه با آریاها در آزادی تا نفعش برسد به بی خانمان های بمی که اتفاقا مورد استقبال قرار می گیرد از سوی دولت محمّد خاتمی و فدراسیون محمّد دادکان تا یکی از تاریخی ترین روزهای ورزشگاه پیر پایتخت ، هجدهم مهرماه شود از سال یکهزار و سیصد و هشتاد و سه .بیش از یکصد هزار نفر به مدت نود دقیقه دست هاشان چسبید به چانه از فرط ذوق تا آتش بازی علی کریمی ببینند برابر ستارگانی چون بالاک ،کلوزه،شواین اشتایگر،لام و در نهایت برد با دو گل آلمان ها را به یاری تجربه ی والاشان و بد شانسی جادوگر سپیدپوش که نتوانست حتی یکبار بوسه ی توپ ببیند بر تور دروازه ی ینس لمان شهیر !

شش سال بعد کشور در سخت ترین شرایط به سر می برد به دلایلی که می دانیم و گفتنش می شود مثنوی صد من ، تازه نیازی هم نمی بینم گفتارش را اینجا ! این اوضاع به فوتبال هم سرایت کرده که تیم های بزرگ ملی حاضر نیستند به رویارویی با ایران،کار آنقدر بالا گرفته که قرارداد بازی های دوستانه با نه چندان مطرحانی چون کامرون و اوکراین کنسل می شود و یک طرفه لغو تا فدراسیون فوتبال سراغ از رفقای قدیمی بگیرد دوباره به مانند ارمنستان و آذربایجان اما " خبرگزاری شینهوا " خبری غریب می فرستد روی ورودی خویش :

" تیم ملی فوتبال برزیل دیدار با تیم‌های متوسط را برای کسب آمادگی در دستور دارد و رویارویی با ایران در ابوظبی یکی از این دیدارهاست. این دیدار براساس برنامه در یکی از روزهای 6 یا 7 اکتبر 2010 (14 یا 15 مهرماه 1389) در شهر ابوظبی امارات برگزار می‌شود . "

این خبر جالب توجه می‌تواند فوتبال ایران را تحت تاثیر قرار داده و مهم‌ترین بازی این تیم آسیایی باشد پیش از حضور در جام ملت‌های 2011 قطر ولی به سرعت تکذیب می شود از سوی رئیس کمیته ی بین الملل فدراسیون فوتبال :

" به هیچ عنوان قصد برگزاری چنین مسابقه‌ای را نداریم و اصلاً با کنفدراسیون فوتبال برزیل در این رابطه مذاکره نکرده‌ایم ! "

اما این تکذیب غلیظ که پهلو می زند به دروغی نوین خیلی نمی پاید و چند ده ساعت بعد " عباس ترابیان " کت و شلوار می پوشد تا از این شبکه رهسپار شبکه ای دگر شود برای شرح افتخار آفرینی دیدار با برزیل ،همان بازی که اصلا قصدی نداشته اند برای برگزاری اش !

زمین لرزه ی تراژیک بم شالوده شد برای بنای بازی با آلمان و شش سال بعد به سرانجام رسیدن بازی با مردان سرزمین قهوه را بسیار نسبت می دهند به انگیزه های سیاسی دو کشور تا باز هم این ضعف فدراسیون نشین ها نمایانده شود در تدارک بازی های بزرگ از برای سپید پوشان ملی که توشه ای بر نخواهند گرفت به یقین از تجربه ی چندین باره ی مقدونیه و آذربایجان و بازی های کم کیفیت غرب آسیا،البته اگر بگذریم از شاهکارهای دیپلماتیک بازی با دسته سومی های انگلستان و صربستان و بازی تاریخی ای که چه خوب شد یادم آمد:

منتخب باقر شهر را که فراموش نکرده اید ؟!

_________________________________________

پی نگاشت :

با احترام به " آقا کریم " که دیدار برزیل خداحافظی اش است با بازی های پر شکوه ملی،این پست را با فروتنی تقدیم می کنم به رئیس محبوب خانه ی سینما " محمد مهدی عسگرپور " که این روزها هجمه هاست علیه او توامان با تنگ نظری !

________________________

بعد نگاشت :

" ضیا عربشاهی " دلش پر است ، خیلی هم پر است !

شاید کمی تند رفته ولی هم عقیده ام با او که توهین بزرگی بود به جامعه ی پیشکسوتان آن اس ام اس علی کفاشیان ، اینکه نسل او مظلوم ترینند ، اینکه میدانی داده نشد به آنها متاسفانه . او بی پیرایه حرف زده است اینجا که خواندنش از لطف خالی نیست !




برچسب ها : بازی دوستانه سیاسی ایران و برزیل ،بازی با آلمان به نفع زلزله زدگان بم ،محمد مهدی عسگرپور